سپهر

   ذیقعده   

به نام او

ممکنه هرماهی رو به نام معصومی بدونن یا بدونیم.ماه ذیقعده هم همه جوره امام

رضایی شده...خداخواهانه خیلی مناسبات رضوی درش جمع شده.تولّد آقا و بعدش

روز اختصاصی زیارتشون که گمونم 23 ماه هست مهمترین مناسبات رضوی هستند.

همیشه خیلی وقتا دلم بعد از یه مناسبت وقتی بگیره و دلم برای اون امام تنگ شه

منتظر یه روز و مناسبت دیگه میمونم.ذیقعده از محدود ماههایی هست که اینطوری

تسکین میده اونم تسکینی که همش جز یه ذرّش شادیه.اونم وقتی امامت امام مهر

و مهربونیها باشه و از نظر مسافت مادّی هم نزدیک.

این همون آقای مهربون و امام رئوفه که بزرگانه و بچّگانه کرم داره.کاش میشد که

ما بچّه گونه عاشقش باشیم تا از حاجاتمون هم سرمست بشیم هم عشق پاک

بچه گونه عشق بزرگیمونو هم پذیرفته کنه.

این آقا همون آقای لبخندهای پیدا و پنهانه.همون آقایی که شفایافتگانو دخترم و یا

پسرم خطاب می کنه.همون آقای مهربون که هشتمین شعشعه ای هست که نور

خورشید به این بهانه اینقدر برافروختس......ماه ذیقعده!!!رضوی بودنت همایون باد!