سپهر

   شتر جان   

به نام او

من از بچگی علاقه خاصی به شترها داشتم.حیوون استثنایی زندگی من هم از

جهت علاقه و هم رمز و راز.کلاس دوم دبستان درسی تو کتاب فارسی بود به نام

"صحرانورد"که از زبان یه شتر این حیوون رو تشریح می کرد.گاهی که دعوام میکردن

میرفتم با گریه عکس کودکانه شتر رو که تو این درس بود ماچ می کردم.اون شتره

لبخند هم داشت

این حس امروزم با منه و این حیوون جزیی از روان منه!توی یاهو٣۶٠ هم دوبار

شترنامه نوشتم و با شتر درد دل کردم.قد و هیکل شتر و خاصّه کوهاناش و فرم

لبخند گونه لباش برام آرامبخشه و حتی نامش!گاهی شتر دوکوهانه بامزه میدوه

و فرم چینش کوهاناش که به دست هنرمند پروردگار سامون گرفته جلوه ای هم

آرامبخش و هم بامزّه داره فکر کنم بامزه هم تکون بخوره

من به خیلی حسن تصادف ها توجّه دارم.الآن گفتم دست هنرمند پروردگار و این

دقیقا ربط پیدا کرد به مطلبی که الآن میخوام بنویسم و اون اینه که باید جزء محبوبین

 همین پروردگار باشه.شتر برای من جنبه تقدّس هم پیدا کرده چرا که دلیلش همینه

و یکی از حیوونایی که خدا بهش بالیده شتره!وقتی در قرآن میگه:"به شتر بنگرید

که چگونه آفریده شده"؟و تو همون آیه هام میگه:"به آسمان بنگرید که چگونه بالا

گرفته"؟ حتّی مورد عنایت معصومین هم میتونست باشه و تقدّس اونا رو هم بگبره.

گویا پیامبر اکرم(صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرموده اند:"شتری که چهل بار به مکّه

و حج بیاید و این راه را بپیماید خداوند او را از شتران بهشت قرار می دهد و نسلش

را بابرکت می سازد"و یا حضرت امام زین العابدین(علیه السّلام) شتری داشتند که

با آن به حج میرفتند پس از شهادتشون اون شتر از صاحبش دل نمی کند و مدام

سر مزار حضرت سرشو می کوبید و هر چی جداش می کردن باز برمیگشت و عزای

صاحبشو میگرفت که آخر کنار همون خاک مقدّس جون داد.و همینطور چون معصومین

(صلوات الله علیهم اجمعین)از این حیوون به دلیل شرایط محیطی استفاده می کردن

خواه ناخواه به نظر من تقدّس اونا رو هم گرفته

حالا دلم میخواد بازم با این حیوون درد دل کنم!

سلام شتره!میدونی دلم میگیره و افسرده میشم؟شاید تو هم از این غما داشته باشی

مثل وقتی که یکی از همقطارات در فراق صاحبش که حجّت پاک خدا بود خودشو کشت.

اینم میتونه حسن تصادف باشه مگه نه؟وقتی به بداخلاقی و کش پیدا کردن یه کاری

برمیخورم کاش بیام و بگم.اینجور مواقع وقتی چیزی میخوری فرم خوردنت و دندونات

بهم نیرو میده که به مصاف اون کسایی برم که مثلا تو فلان اداره به رغم دستور رئیس

کار ارباب رجوع رو راه نمیندازن.

اینو داشته باش تا آپ بعد جناب شتر