سپهر

   عشق دلم برد   

به نام او

عشق دلم برد به فریاد رس
                                        یک قدحی خورد به فریاد رس

محتسبی زد به کفش تا فتد
                                       ماند کفش درد به فریاد رس

سخت ببد کار ولی در دلم
                                       گرز کشد گرد به فریاد رس

جام کشی زنده بشد در دلم
                                       لیک دلم مرد به فریاد رس

از نوک موهات عزیزم بدان
                                     رفته به دل خرد به فریاد رس

گر طلب از حق بکنم می دهد
                                      روی که دل برد به فریاد رس

با امید به حظ بصر و کیف دل دوستان