سپهر

   الرئيس جمال عبدالناصر   

به نام او

دو روز پیش ۲۸ سپتامبر برابر بود با سالگرد خاموشی مشعل نیروبخش امت

عربی جمال عبدالناصر

جمال عبدالناصر در ۱۵ ژانویه ۱۹۱۸ در اسکندریه متولد شد.او از اوان نوجوانی به

سیاست علاقه پیدا کرد و در ۱۶ سالگی در یک تظاهرات زخمی شد.پدرش از این

موضوع ناخرسند بود و شاید همین باعث شد که او را به سمت نظام سوق دهد.

گرچه در این زمینه هم شایستگیهای فراوان نشان داد و مقاماتی یافت و حتی در

جایی لقب پلنگ را هم به کف آورد تا اینکه.............................................

جنبش افسران آزاد متشکل از تعدادی افسران مصری تشکیل گردید و با نظر به این

مسئله که فساد ملک فاروق پادشاه وقت مصر شدت داشت زمینه را می توان برای

کودتا و انقلاب افسران آزاد مناسب ارزیابی کرد.کاری که در ۲۳ تا ۲۶ ماه ژوئیه سال

۱۹۵۲ به وقوع پیوست.کودتاگران فرزند فاروق را جایش نشاندند ولی این مدت اندک

بود و سال بعد حکومت مصر جمهوری اعلام شد و ژنرال محمد نجیب رییس جمهور

کشور گردید.خاندان سلطنتی از جمله خواهران فاروق یعنی فوزیه و فائزه و فائقه

و فتحیه نیز هرکدام به سرنوشتی دچار شدند و دادگاه انقلاب نیز به دلیل خارج شدن

فاروق نتیجه ای نداد.

ناصر نخست وزیر مصر شد و همین اوان به او تیراندازی کردند و پس از این توقیف

طرفداران نجیب را شروع کرد و نجیب را کنار زد و به ریاست جمهوری کشور رسید.

از جمله کارهای او احداث سد آسوان و ملی کردن کانال سوئز در راستای همین

هدف بود که انگلیس و فرانسه علیه مصر اعلان جنگ دادند و او ایستاد و اولتیماتوم

شوروی نیز ماجرا را ختم کرد.

او ناسیونالیسم عربی را قوت داد و در تن میهن عربی جان تازه بخشید و ایجاد یک

وحدت سیاسی با سوریه که حدودا دوسال بود یک مورد آن است.او در برابر اسرائیل

ایستاد و با شاه ایران خصومت ورزید تا حدی که گفته شد در تظاهرات ۱۵ خرداد او

برای شورشیان تسلیحات فرستاده یا پول ارسال کرده است.با توجه به حضور

بهائیهای جاسوس و فاسد در دستگاه حکومتی ایران او گفت شاه ایران بهایی شده

است.

تا اینکه اسرائیل غاصب به فرودگاههای عربی حمله ور شد و جنگی که شش روز

طول داشت و در سال ۱۹۶۷ اتفاق افتاد اسرائیل در ساعات اولیه با حمله کردن به

فرودگاههای کشورهای عربی درگیر مانند مصر توان آنها را از کار انداخت و آنها را

شکست داد.ناصر خواست که کنار رود ولی مردمش او را می خواستند.

در ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۰ با حمله ای قلبی از دنیا رفت و جهان عرب را از خود یتیم کرد.

تشییع او هم چون خودش باشکوه و درنوع خود شاید بی نظیر بود.

حدود ۵ میلیون نفر او را مشایعت کردند.او هنوز بین دلهاست.