چشم آسايش که دارد از سپهر تيزرو؟   

به نام او

قدم گذاشتم از روی فرش قرمزی که تشریفاتی نبود و فداکارانه و عاشقانه

بود.اون خون مادرم بود و من اومدم تا دنیا منو داشته باشه.

من سپهرم.همونیم که بودم یه کم بزرگتر و با تغییرات نرم افزاری کم و زیاد.

لطف همیشه داستانو زیبا تر می کنه!

لینک