به نام او!پوستم از گرما احساس سرما می کند و پاهایم از کانون این سرمای گرما شده می شود!با همین پاها می خواهم در مسیرهای سرد بدوم؟مسیر سردی وجود دارد؟یا این فقط در ظاهر است؟یا گرمی در انتهاست و سختی وسط راه ؟باید دومی باشد!آیا در گرمی دل آنقدر حرارت هست تا هر دو در هم استحاله شوند؟آن خارها و آن سنگها؟آری برای اهلش گویی جزو همین داستان است که درد یعنی همان حرارت گرما که گویی از آن انتها ولی از سردی زیر پا می آید!من اینگونه هستم یا نه؟پاهای من می تواند آیا مناسب برهنگی در این راه باشد؟
لینک
۱۳۸٧/٦/٢ - سید سپهر سیدزمانی